|
In augustus 2003 stuitten Gineke van Duijn en Jacqueline Krijgsman tijdens een voorbereidingsreis t.b.v. een gastouder-tegenbezoek onverwacht op het jongens-gehandicaptenhuis Mirogoscha. Dit tehuis wordt bewoond door gehandicapte (verstandelijk en lichamelijk) jongens, in leeftijd variërend van zo’n 7 tot ca. 40 jaar, met diverse handicaps.
De omstandigheden, die tijdens het niet vooraf aangekondigde bezoek aan het tehuis werden waargenomen, waren in één woord erbarmelijk.
Een foto is slechts een platte stil gezette weergave van, in dit geval een achterliggende wereld, die voor onze westerse begrippen niet te bevatten is. Hoeveel leed gaat er om in de hoofden van deze jongens? Hoeveel verdriet, indien er nog net iets begrepen wordt van de ‘normale wereld’?
Thuisgekomen kon het niet anders zijn dan dat de schouders gezet moesten worden onder de onmogelijk lijkende klus.
Wat konden we doen voor deze jongens?
Onvoorstelbaar hoe dingen op zijn plaats lijken te vallen.
Hoe mensen zich aangesproken voelen. Groot zijn de wegen God’s als we mogen zien dat ook in de 21e eeuw er nog mensen zijn die zonder enig belang zich, niet een klein beetje maar extreem willen inzetten voor hulpbehoevende medemensen.
Vrije tijd en financiën worden opgeofferd. Vanaf 2004 is ieder jaar een groep van ca. 30 vrijwilligers in Mirogoscha aan het werk geweest. Sanitair, slaapplaatsen etc. diverse ruimtes zijn vakkundig verbouwd. Van riolering tot aan de luchtvoorziening alles is volledig vervangen of aangelegd.
De saamhorigheid in de groep en de voldoening na het klaren van de klus is groot.
Gert Harteveld is vanaf de aanvang van het project samen met een vaste groep volwassenen en een enigszins wisselende jongerengroep enorm enthousiast.
De sfeer onderling maakt dat bij het einde van het project alweer wordt uitgezien naar de volgende opdracht.
Zonder sponsors kan een project als dit moeilijk.
Opvallend is de stroom van financiële middelen die de afgelopen jaren en nog steeds het project draagt.
Maar bovenal is het de God van Israël die de betrokken mensen als instrument wil inzetten om medemensen, die ca. 2000 km van ons verwijderd en in nood zijn, te helpen.
Hoe een ieder het persoonlijk ook zal ervaren, één ding staat vast niets gebeurt buiten Zijn wil om, en daarom mogen wij geloven dat ook deze dingen in Zijn hand besloten liggen.
|
